خدای مهربانم بی بهانه

خدای مهربانیهای بیبهانه،

همیشه جایی در حوالی دلتنگیهای من،

جاری میشوی...

جاری میشوی در ابریِ چشمانم،

و میباری آنقدر تا زُلال شَوَم،

میباری آنقدر که آسمانی شَوَد هوای دلم،

آنقدر که با همه روحم حس کنم

داشتنِ تــــو

میارزد به همهی نداشتنهای دنیا،

میارزد...