خرید بک لینک

بگذار

آفتابِ من

پیرهن ام باشد

و آسمانِ من

آن کهنهکرباسِ بیرنگ.

بگذار

بر زمینِ خود بایستم

بر خاکی از بُرادهی الماس و رعشهی درد.

بگذار سرزمین ام را

زیرِ پای خود احساس کنم

و صدای رویشِ خود را بشنوم

برچسب: نویسنده: دانیال محمودی تاريخ: جمعه 16 مهر 1395 ساعت: 4:35

صفحه بندی