گاهی همین که

گاهی همین که دل به کسی بستهای، بس است

بغضت ترکترک شد و نشکستهای، بس است

گاهی فقط همین که به امّیدِ دیگری

از خود غریبهتر شدی و خستهای، بس است

اهل زمین همیشه زمینگیر میشوند

یک بال اگر از این قفست رَستهای، بس است

در مرزِ عشق و وصل، تو ابنالسّلام باش

با اینهمه تضاد ،چو پیوستهای، بس است

این دور ، دورِ حدِّ اقلهای عاشقیست

در حدّ یک نگاه که وابستهای، بس است*