یقه خیالم را بالا می زنم

یقۀ خیالم را بالا می زنم

و دست های کلافه ام را

زیر بغل می گیرم

و از پنجره

به ابهام برفی می نگرم

که در دوردست آن

دلم چون گرگی تنها

کسی را زوزه می کشد