یاد گرفتهام تنهایی راماهرانه پشت روزنامهایپنهان کنماما از مهتابکه بوی شانههای تو میدادچیزی را نمیتوان پنهان کرد.عباس صفاری

دﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﺧﺸﻢ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻦ . ﺧﺸﻢ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺑﺒﻦ ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻦ ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﺸﺨﺺ ﺑﺪﻩ . ﺍﺯ ﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ؟ ﺮﺍ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ؟" اشو "

وقتی گفتم دوستت می دارم می دانستم که الفبایی تازه را اختراع می کنم به شهری که در آن هیچکس خواندن نمی داند شعر می خوانم در سالنی متروک و شرابم را در جام کسانی می ریزم که یارای نوشیدنشان نیست« شاعر : نزار قبانی »

ای منتظران گنج نهان می آید آرامش جان عاشقان می آید بر بام سحر طلایه داران ظهور گفتند که صاحب الزمان می آید بر چهره پر ز نور مهدی صلوات بر جان و دل صبور مهدی صلوات تا امر فرج شود مهیا بفرست بهر فرج و ظهور مهدی صلوات

ما دو پیراهن بودیم بر یک بند یکی را باد برد دیگری را هر روز باران خیس میکند...

با من از رفتن نگو با من که همیشه به آمدنت فکر کرده امبا این نگاه سرد مرا به سیاهی شب نسپار منی که هر صبح با آفتاب چشم ات طلوع کرده اماینطور بی مقدمه از من جدا نشو از من که نمی دانم بعد از رفتن ات چطور می توان به زندگی برگشتآرزو_نوری

رفت…!!! خجالت کشیدم بگویم:گند زدی به تمام باورهایم!!! غرورم نگذاشت بگویم:”نـــــرو”…بمان کنار دلم! دلم نمیگذارد فراموشش کنم…! عقلم نمیگذارد بگویم “برگرد” خاطراتش نمیگذارد”نفس” بکشم! “قسمت” نمیگذارد دستهایم به رویای داشتنش برسد!

هنوز می پرسی تاریخ تولدت چه روزی است ؟ پس ثبت کن چیزی را که نمیدانی تاریخ تولدم آن روزی است که عاشق تو شدمنزار قبانی

❣گر وا نمی کنی گره ای، خود گره مشو... ابرو گشاده باش، چو دستت گشاده نیست...❣ __ صائب تبریزی __

فاضل نظری :پلنگ سنگی دروازه های بسته شهرم مگو آزاد خواهی شد که من زندانی دهرم تفاوت های ما بیش از شباهت هاست باور کن تو تلخی شراب کهنه ای من تلخی زهرم مرا ای ماهی عاشق رها کن فکر کن من هم یکی از سنگ های کوچک افتاده در نهرم کسی را که برنجاند تو

وقتی دل دست هایم تنگ می شود برای انگشتان کوچکت آن ها را می گذارم برابر خورشید تا با ترکیبی از کسوف و گرما دوری ات را معنا کنم ...مصطفی مستور

گفت : همه آدم ها مثل هم نیستن همه یه جور دل نمیبندن بعضیآ چشاشون از خودشون عاشق تره ...پویا جمشیدی

دردهایم، بزرگتر از دهان پنجره ها ست!کاش شهرها،هنوز دروازه داشتند...

همیشه یادمان باشد که زندگی پیمودن راهی برای رسیدن به خداست و قدم هایمان باید طوری باشد که حتی دانه کشی زیر پایمان له نشود . . .